คนโกงต้องอยู่ยาก แนวคิดเพื่อสังคมของ ปรัชญา ปิ่นแก้ว

คุณปรัชญาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และเป็นโปรดิวเซอร์ด้วย ต้องคุมงานสร้างที่มีขนาดใหญ่เสมอ หนังบางเรื่องของคุณปรัชญาใช้เงินทุนสูงถึง 300 ล้านบาท ต้องเกี่ยวข้องกับงบประมาณจำนวนมากแบบนี้แต่ไม่เคยมีเรื่องเสียหาย คุณปรัชญามีวิธีคิดในการทำงานยังไงครับ
ผมขอพูดในเรื่องโครงสร้างการทำงานเพื่อส่วนรวมแล้วกันนะครับ เพราะผมเป็นคนที่ทำกิจกรรมมาตั้งแต่สมัยเรียน เป็นหัวหน้าห้องก็หลายปีเหมือนกัน ซึ่งเห็นว่าการเป็นหัวหน้าห้อง สิ่งที่ต้องทำต้องคิดเสมอ คือเราต้องทำเพื่อเพื่อนร่วมห้องทั้งหมดโดยไม่มีผลประโยชน์เลย พอโตขึ้นมาเริ่มมีโอกาสทำงานส่วนรวมที่ใหญ่ขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสมาคม, ชมรม, ชุมนุม เริ่มมีค่าใช้จ่ายเข้ามา เช่นค่าสมาชิก เป็นต้น ทีนี้เวลาที่ผมอยู่ในจุดนั้น ในจุดที่ต้องบริหารงบใช้จ่าย ผมก็ยังรู้สึกว่าตัวเองต้องทำเพื่อสมาชิกหรือเพื่อสังคมที่เราไปทำหน้าที่พัฒนา ไม่นึกถึงการเอาเงินเข้าตัวเอง

อยากให้มองไปรอบข้าง หรือในสังคมที่มีตัวอย่างมากมาย คนจำนวนหนึ่งอาจจะไม่ได้มีแนวคิดที่เป็นจิตอาสาเท่าไร
ผมนึกถึงนักการเมือง ผมว่าก็น่าจะเหมือนกันนะ คนที่มาทำงานตรงนี้ ต้องทำเพื่อสังคม ต้องมีจิตอาสา เพราะฉะนั้นผลประโยชน์ต้องไม่มี แต่ทีนี้ผมมองในบ้านเรา ทำไม นักการเมืองต้องมีเรื่องของการโกง เรื่องการคอรัปชั่น ลองเปรียบเทียบกับประเทศอื่น อย่างผมไปประเทศจีน เขาบอกว่านักการเมืองเป็นตัวแทนประชาชน ต้องเสียสละจริงๆ ห้ามนั่งคุยกับใครตามลำพัง มีอย่างนี้ด้วย คุยกับเพื่อนตามลำพังสองคนไม่ได้ ยังคิดเลยว่าเขาซีเรียสเกินไปหรือเปล่า ซวยเลย ทำงานเพื่อสังคม แถมใช้ชีวิตลำบากอีก แต่ก็นั่นแหละ การพูดคุยตามลำพังมันเอื้อให้เกิดการคอรัปชั่นได้

อีกเรื่องหนึ่ง ผมไปคุยเรื่องบทหนังกับประเทศจีน โดยเขียนบทให้มีตัวร้าย เป็นคนจีนที่พกปืนอยู่ในประเทศ เขาบอกบทนี้เขียนไม่ได้ ไม่ผ่าน ผมว่า อ้าว ! ทำไมจะไม่ผ่านล่ะ เขาบอกว่าในประเทศจีนไม่มีทางที่ประชาชนจะมีปืนได้ ผมว่าก็ต้องมีกันได้สิ เขาแย้งว่าไม่มีทาง เพราะว่ารัฐบาลจีนเข้มแข็งมาก ถ้าหากมีได้ก็จะเป็นความผิดของรัฐบาล เขาไม่ยอมให้มีบทแบบนี้เกิดขึ้นในประเทศ

บ้านเขาซีเรียสเกินไปไหม
ดูเหมือนปิดกั้นทางความคิด แต่พูดถึงความเป็นจริง เราจะรู้สึกปลอดภัยเวลาอยู่ที่ประเทศจีน ที่นี่ขับรถปาดหน้ากันแล้วเอาปืนลงมายิง แต่เราจะไม่เจออย่างนั้นในประเทศจีน นี่คือตัวอย่างของระบบที่เข้มงวด

ตอนนี้ใกล้เลือกตั้งแล้ว แน่นอน เราทุกคนรู้ว่าจะต้องมีการทุจริตเลือกตั้งอย่างมากมายมหาศาล อย่างเรื่องการซื้อสิทธิ์ขายเสียงในประเทศไทย คุณปรัชญามองว่าเป็นยังไงบ้าง
นักการเมืองเหมือนกันหมด คอรัปชั่นเต็มไปหมด เอาง่ายๆ ช่วงที่หาเสียงเรารู้ว่าเขาต้องใช้เงิน ตามตรรกะมีอะไรบ้างที่ใช้เงินแล้วจะไม่เอาคืน และจะมีกี่คนที่ให้เงินโดยไม่คิดอะไร และจะมีชาวบ้านกี่คนที่จะรู้สึกว่าการขายสิทธิ์ขายเสียง เป็นการสนับสนุนการโกง ซึ่งเป็นกลไกที่ต่อให้เราไม่เข้าใจว่ารายละเอียดเป็นอย่างไร แต่เชื่อได้เลยว่ามันเป็น กระบวนการที่ไม่ชอบแน่ ผมจึงรู้สึกว่า การโกงนี้อันตรายมาก น่ากลัวมาก ยิ่งเรากำลังจะมีการเลือกตั้งด้วย จะรู้ได้อย่างไรว่าใครจะมาถอนทุนจากประเทศมากแค่ไหน

เป็นอย่างไรชาวบ้านถึงขายเสียง
เคยคิดนะครับว่าชาวบ้านเวลาขายเสียง เขาไม่รู้หรอกว่ากลไกการโกงมันเป็นอย่างไร หน้าตาเป็นอย่างไร เขารู้แต่ว่ามีการโกง มีการคอรัปชั่น แต่ที่แท้จริงแล้วมันคืออะไร ทำออกมาให้เป็นรูปธรรมได้ไหม ผมจึงอยากศึกษาเรื่องนี้ เพื่อเอามาทำหนัง ให้รู้ว่าที่ไปที่มามันเป็นอย่างไร มันจะเห็นกระจ่างกว่า อยากทำหนังเพื่อสื่อสารกับคนไทย กับชาวบ้าน ให้รู้ว่ากระบวนการของการโกง หน้าตามันเป็นอย่างนี้นะ ขั้นตอนมันเป็นอย่างนี้ ผมว่าอย่างน้อยจะทำให้คนตระหนักรู้ได้

ขอตั้งคำถามแบบเพ้อฝันหน่อยว่า ทำอย่างไรการโกงจะหมดไปจากประเทศไทย
ผมว่าคนโกงต้องอยู่ยาก เพราะเรามีสื่อยุคใหม่ คนโกงแค่ลัดคิวซื้อของยังอยู่ไม่ได้เลย บางคนทำความผิดบางอย่างแล้วเจอกล้องถ่าย มันมีคลิป คุณต้องมามอบตัวเลยนะ เพราะฉะนั้นยากแล้ว ยุคนี้คนชั่วอยู่ยากนะผมว่า

ต้องใช้พลังของสื่อโซเชียล
สื่อโซเชียลมันได้ผล เราจะทำอย่างไรให้กระบวนการของรัฐบาลอยู่ภายใต้สายตาของประชาชนอย่างแท้จริง ให้ตรวจสอบได้ เช่นสร้างแอพพลิเคชั่นตัวหนึ่งขึ้นมา สามารถกดเข้าไปดูได้เลยว่าเขาบริหารเงินอย่างไร มีโครงการอะไรที่ภาครัฐทำอยู่ โครงการนั้นมีรายละเอียดอย่างไร ประชาชนสามารถกดเข้าไปเช็คได้ เมื่อเห็นแล้วสามารถทักท้วงได้ เพราะนี่มันก็ยุคดิจิตอลแล้ว.

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *